Αυτός θα ήταν ο ακριβής ελληνικός τίτλος της αμερικάνικης ταινίας “The bucket list” και ουχί “Επιθυμίες στο παρά πέντε”, τίτλος με τον οποίο προβάλλεται στις ελληνικές αίθουσες. Ένας τίτλος που σε συνδυασμό με την αφίσα της ταινίας (δύο γελαστές φάτσες, αυτές των Jack Nickolson και Morgan Freeman) παραπλανούν τον πιθανό θεατή, ο οποίος αναμένει να δει μία κωμωδία.

Η ταινία είναι ουσιαστικά ένα μελόδραμα, το οποίο καταγράφει τους τελευταίους μήνες ζωής δύο μεσήλικων ανδρών, στους οποίους έχει διαγνωστεί καρκίνος. Τους μένουν λίγοι μήνες πριν πεθάνουν και αποφασίζουν να τους “αξιοποιήσουν” με την πραγματοποίηση όλων εκείνων που δεν έκαναν ποτέ. Έτσι προκύπτει μία λίστα πριν τα “τινάξουν” (before they kick the bucket), η λίστα του τινάγματος. Κάνουν από ελεύθερη πτώση με αλεξίπτωτο μέχρι επίσκεψη στο Ταζ Μαχάλ.

Η ταινία ως ταινία (σενάριο, σκηνοθεσία, ακόμα και ερμηνείες, παρά τα αστραφτερά και καταξιωμένα ονόματα των δύο πρωταγωνιστών) δεν είναι κάτι το ιδιαίτερο. Μερικοί ενδεχομένως θα τη χαρακτήριζαν μία επιπόλαιη “αμερικανιά”, με τα γνωστά μελό, τις εξάρσεις της, το προβλέψιμο τέλος. Κρίμα, διότι τόσο ο ίδιος ο σκηνοθέτης (Rob Reiner) έχει να επιδείξει στο παρελθόν ορισμένα ιδιαίτερα καλά έως και εξαιρετικά δείγματα δουλειάς (Stand by me -1986, When Harry met Sally – 1989, Misery - 1990, A few good men – 1992), όσο και οι άλλοι δύο πολύ καταξιωμένοι και μεγάλου διαμετρήματος (ιδίως ο Nickolson!) ηθοποιοί.

Μια ταινία, λοιπόν, για τα ανθρώπινα λάθη, με ανθρώπινα λάθη (κανείς δεν είναι τέλειος, ακόμα κι αν τον θεωρούν ότι είναι…), από ανθρώπους για ανθρώπους.

YouTube Preview Image

Ωστόσο, μέσα από αυτό το αρκετά χλιαρό έργο μπορεί κάποιος να κερδίσει κατιτίς. Τι είναι αυτό; Αισιοδοξία και αγάπη για τη ζωή. Γιατί; Ίσως επειδή μερικές φορές χρειάζεται να βρεθούμε στα πρόθυρα του θανάτου -είτε εμείς είτε δικοί μας άνθρωποι- για να αντιληφθούμε πως τελικά χλιαρή δεν είναι μόνο αυτή η ταινία, αλλά και η ζωή που ζούμε. Να ζούμε κάθε μας στιγμή σα να’ ναι η τελευταία δηλαδή; Μπορούμε να το κάνουμε;

Λίγο δύσκολο μπορεί να πει κάποιος, διότι νομίζουμε πως είμαστε εδώ για πάντα. Και όμως, ναι. Ξεχνούμε τι συμβαίνει γύρω μας και θεωρούμε πως θα είμαστε για πάντα. Και μέσα σε αυτό το πλαίσιο αναλωνόμαστε σε πράγματα ανούσια, ξεχνάμε να είμαστε ευτυχισμένοι, επιλέγουμε την απαισιόδοξη σκέψη, αναπνέουμε χωρίς να συνειδητοποιούμε πως αυτή ακριβώς η ανάσα μας δεν είναι δεδομένη για το επόμενο λεπτό ή και δευτερόλεπτο.

Κι όμως. Δεν χρειάζεται να βρεθούμε αντιμέτωποι με το “τίναγμα” για να συντάξουμε μία δική μας “λίστα τινάγματος”. “Seize the day” έλεγε ο Mr. Keatin στο Dead Poets Society. “Ζήσε το Παρόν, Ζήσε το Τώρα και συνειδητοποίησε τη Δύναμή του” λέει ο Eckhart Tolle στο βιβλίο του Η Δύναμη του Τώρα. Αυτό δεν σημαίνει να περνάμε καλά και μην σκεφτόμαστε, να μην προβληματιζόμαστε για το μέλλον. Αν δεν το κάνουμε, το πιο επιεικές επίθετο που θα μπορούσα να μας βάλω θα ήταν “επιπόλαιοι”. Απλά, λέω, ας μπορούσαμε να χαιρόμαστε, να απολαμβάνουμε το παρόν μας, διότι τότε σίγουρα κάθε στιγμή μας θα είναι μαγική. Και με αυτόν τον τρόπο θα είναι μαγικό και το ταξίδι μας προς την Ιθάκη.

Καλή θέαση, λοιπόν, και … καλό ταξίδι!

Ετικέτες:, , , , ,
Κάντε ένα σχόλιο

XHTML: You can use these tags: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Να ειδοποιούμαι με email για επόμενα σχόλια.
Μπορείτε να γίνετε συνδρομητής ακόμα και χωρίς να σχολιάσετε.

Notify me of followup comments via e-mail. You can also subscribe without commenting.


____

Blog created and hosted by aenaon

© 2008-2015, angel All Rights Reserved